Porseleinfabriek Weesp

Molen ‘d’Eendragt’ werd oorspronkelijk gebouwd als moutmolen voor de Weesper brandewijnbranders. Aan het begin van de 18e eeuw is er kennelijk om de molen nogal wat te doen geweest,
want toen stond hij in de volksmond bekend als molen ‘Het Krakeel’. Dat is wel wat anders dan ‘eendracht’…
‘d’Eendragt’ is de oudste overgebleven molen van alle molens die er in Weesp hebben gestaan. ‘De Vriendschap’ en ‘’t Haantje’ zijn in feite ‘tweedehands molens’ waarmee hun voorgangers zijn herbouwd. Rond 1807 stopte ‘d’Eendragt’ met het malen voor de branderijen en werd hij omgebouwd tot schelpzandmolen. Later werd er op de molen ook kunstcement vermalen. In 1815 kwam de molen in handen van een combinatie van vier timmerlieden die hem tot houtzaagmolen lieten verbouwen. Hoewel ‘d’Eendragt’ in 1920 een oliemotor als hulpkrachtbron kreeg, bleef hij tot 1932 in gebruik als windhoutzaagmolen. In dat jaar werd hij aan een houthandel verkocht, waarna de molen sterk in verval raakte en uiteindelijk zelfs van zijn wiekenkruis werd ontdaan. De onttakelde molen werd in 1950 overgedragen aan de gemeente Weesp, die hem in 1952 op haar beurt voor het symbolische bedrag van één gulden verkocht aan een particulier met de verplichting de molen uitwendig weer als molen te herstellen. Dat gebeurde nog datzelfde jaar. De molen werd daarbij geheel verbouwd en ingericht tot woning, waarbij de karakteristieken van de zaagmolen zoals het zaagmechanisme, de sleephelling voor de te zagen boomstammen en houtloodsen verdwenen. Na jaren van stilstand en in 1985 opnieuw een ingrijpende restauratie, draait ‘d’Eendragt’ nu weer geregeld.
De molen is particulier eigendom, wordt bewoond en is niet te bezichtigen.